Äddi, Joe!

Mä wat ass mam Fern?

Et ass offiziell: De Joe Thein, zanter 2011 Gemengerot zu Péiteng, ass net méi Member an der ADR. Fir et ganz kuerz ze resuméieren: Géint hie gouf, nodeems hien en zweiwelhafte Kommentar mat engem „Like“ markéiert huet, an deem dem Jean Asselborn en Assassinat gewënscht gouf, e parteiinterne Prozess ageleet, fir hien ze disziplinéieren. Den Nationalkomitee vun der ADR huet dobäi beschloss, hien aus der Partei auszeschléissen, wéinst parteischiedegendem Verhalen – woubäi betount gouf, datt dës net déi éischte Kéier gewiescht wier.

Datt et ausgerechent de Joe Thein trëfft, huet e Grond: Hien ass en einfacht Affer, e Kollateralschued fir sech vun „extremen“ Tendenzen innerhalb vun der Partei distanzéieren ze kënnen, ouni dobäi grouss Konsequenzen ze zéien. Do gëtt een da léiwer en eenzele Gemengerot lass ewéi dräi Chambersdeputéierter oder ewéi de ganze Wahlprogramm ëmschreiwen ze mussen.

Reaktionär Deputéierter: Auslänner-, fraen- an LGBTQ-feindlech

Och der ADR hir Chambersdeputéiert sinn nämlech net ouni hir „Extremer“ a genee sou wéineg hire Wahlprogramm vun 2013. Besonnesch de Fernand Kartheiser ass an deem Zesummenhang schonn oft ernimmt ginn. En iwwerzeegte kathoulesche Fundamentalist (deen trotzdem a Scheedung an an enger net-ehelecher Bezéiung lieft), wiert hie sech mat enger Vehemenz dogéint, datt gläichgeschlechtlech Koppelen déi nämmlecht Rechter kréie sollen ewéi heterosexuell Koppelen, déi fern vun all Realitéit ass: Hie prophezeit op sengem Blog den Ënnergang vum „traditionelle Bestietnis“ (dat bei him allem Uschäin no laang virdru schonn ënnergaangen ass) a vun der „Vermaartung“, der „Kommerzialiséierung“ vu Kanner duerch Adoptiounsrechter an (net-kommerziell) Leihmutterschaft. Avortement ass fir hie Mord, an dat ab dem Moment vun der Konzeptioun. Ass dat an den Ae vu gläichgeschlechtleche Koppelen, déi gär déi nämmlecht Rechter hätte wéi all anere Mënsch och oder vu Fraen, déi gären iwwer hire Kierper selwer bestëmme géingen an do net wëlle vun engem verbatterten Ex-Diplomat drageschwat géingen, net och politeschen „Extremismus“, wann een dee Begrëff gebrauche wëll? De Roy Reding ass hei vläicht manner ideologesch gefestegt – argumentéiert awer trotzdem ähnlech wéi säi Parteikolleg.

A guer net ze schwätze vun de sëlleche Kéieren, wou den Här Kartheiser vu „Wirtschaftsflüchtlinge“ an „Asylbedruch“ geschwat huet (wéi e Koup Vertrieder vu Regierungsparteien d’ailleurs och). Hien huet net emol e Problem domat, e schwule Refugié zeréck an Algerien ze schécken – e Land, an deem gelieften Homosexualitéit bestrooft gëtt! Oder vun där parlamentarescher Fro, an där de Fernand Kartheiser vu „Meenungsdiktatur“ schwätzt a sech dobäi op eng sëllech rezent Fäll vun Haassbotschaften an de sozialen Netzwierker bezitt – wou et ganz konkret och ëm Gewaltopriff géint Refugiée goung. Gläichzäiteg weess hie ganz genee, datt „gewéinlech“ rassistesch, fraen- an LGBTQ-feindlech Aussoen (also därer ouni Opruff zur Gewalt oder oppe Leegnung vum Holocaust) net bestrooft ginn; schliisslech ass hie bis elo ëmmer ongestrooft dervukomm.

Oder kucke mer eis d’Unhéierung vum (mëttlerweil an d’ADR agetruedenen) Lucien Welter an der Chamber zu senger Sproochepetitioun un. Hei huet de Gast Gibéryen – den héichgeluefte „soziale Flillek vun der ADR“, deen och ënner Sozialliberale beléifte „leschte Gudde“ vun der ADR – ganz oppe falsch Fakten zu Auslänner zu Lëtzebuerg verbreet. Hien huet behaapt, et kéint jo net sinn, datt iwwer 70% vun der Populatioun Lëtzebuergesch kéinten – vu datt jo scho bal 50% Auslänner wieren. Hien huet domat implizéiert, datt net een eenzegen hei liewenden Auslänner Lëtzebuergesch kéint. Erwisenermoosse falsch. Weider huet hien och ganz ongenéiert gelunn, wéi hien de Leit an der Chamber virgespillt huet, sech iergendwéi ëm d’Héicht vum Mindestloun ze scheren. A Wierklechkeet awer huet d’ADR – Gast Gibéryen inclus – géint eng Motioun vun déi Lénk gestëmmt, déi eng substanziell Erhéijung – an Upassung un déi deier Realitéit – vum Mindestloun virgesinn hätt.

Wisou de Joe wierklech huet misste goen.

Et ass also kloer, datt keng vun de Positioune vum ADR-„Mainstream“ wierklech vill manner „extrem“ oder manner reaktionär dierft sinn ewéi déi vum Joe Thein. Besonnesch däitlech gëtt dat, wéinst wat fir Äusserungen hien net huet misste goen, déi de „Like“ wierklech am Verglach als zimlech lächerlech do stoe loossen.

De Joe Thein wënscht sech eng Kënschtlerin „hannert hir Kachplack“.

De Fall vun där Kënschtlerin interesséiert elo hei net am Detail – dofir ginn ech dorop och elo net weider an. Mä eleng de Fait, datt de Joe Thein mat enger réckwierts geriichter Ausso wéi datt se hannert d’Kachplack géing gehéieren dohier kënnt, weist och seng fraefeindlech Intentiounen dohannert. Do huet komescherweis keen Nationalkomitee sech doriwwer opgereegt. Vläicht läit dat awer och dorun, datt d’ADR an hirem Wahlprogramm vun 2013 relativ konkret Punkte virgesäit, fir Fraen effektiv ze encouragéieren, doheem ze bleiwen, den Haushalt ze féieren a sech an ofhängeg ze gi vum Akommes vun hirem Partner.

Datt hien e grousse Frënd ass vun oppe faschistesche Parteie wéi dem franséische Front National oder der éisträichescher FPÖ, huet och nach ni ee gestéiert. Dat wäert awer och doru leien, datt säi politeschen Zéipapp/Mentor, de Fernand Kartheiser, dat ganz ähnlech gesäit.

Et ass eng Fro vun Image a vu Koalitiounsfäegkeet. D’ADR huet no rezenten Ëmfroen an no Aussoe vun der CSV-Spëtzt eng Méiglechkeet gesinn, sech un der Muecht bedeelegen ze kënnen. Rechneresch wier no verschiddenen Ëmfroen nämlech eng CSV-ADR-Koalitioun méiglech a ganz ausschléisse wëll d’CSV et och net méi – och wa se sech hitt, konkret dovun ze schwätzen an éischter dovu schwätzt, oppe fir all Koalitioun ze sinn, déi dem „Wielerwëllen“ entsprécht.

Esou eng Koalitioun wier awer eben net machbar mat enger CSV, déi sech zwar als Oppositiounspartei ëmmer mol nees gären inhaltlech um Repertoire vun der ADR bedéngt, mä allgemeng éischter als eng Partei vun der „Mëtt“ optriede wëll ewéi eng oppe riets Partei – et sief dann, d’ADR kréich, zumindest no baussen, vermëttelt, datt se rietsnational Elementer an hire Reien net dulde géing. Si muss sech als „moderat Mëtt-Rietspartei“ inszenéieren. A wie bitt sech do besser un ewéi e jonke rietsnationale Gemengerot?

D’ADR ass a bleift trotzdem eng rietsnational an eng geféierlech Partei, och ouni hire Péitenger Gemengerot – mä si wëll och un d’Muecht an hir rietskonservativ, nationalistesch an neoliberal Iddien an d’Praxis ëmsetzen.

Nee2015/Wee2050 tëscht den Zeilen

Wat ass wierklech d’Visioun vum Fred Keup fir Lëtzebuerg?

An der Lescht ass nees méi oft d’Ried vum Fred Keup a senger neierdéngs a Wee2050 ëmbenannter Initiativ Nee2015. Oder hallef ëmbenannt zumindest – iergendwéi gesäit ee béid Nimm nach. Vläicht fäert hien, datt, wann hien d’Ëmbenennung duerchzitt, seng Initiativ a Vergiessenheet geréit.

Jiddefalls huet hien, nodeems e sech fir d’Éischt iwwert e méiglecht Wahlrecht fir Auslänner opgereegt huet an duerno iwwert d’Reform vum Nationalitéitegesetz opgereegt huet, op eemol d’Lëtzebuerger Sprooch fir sech entdeckt. Datt de Sproochpurist se ëmmer nach net richteg schreiwe kann, dat loossen ech elo mol bausse vir a spuere mer e Korrekturliese vu senger Facebooksäit.

Wat allerdéngs vun Interessi fir d’Allgemengheet ass – mä leider just op dësem Blog behandelt gëtt, an eben net iwwerall do, wou de Fred Keup säi Podium gebuede kritt – ass d’Fro, wat fir eng Visioun hie mat sengem Veräin (deem seng Memberschaft, bis op seng Persoun, zimlech geheim gehale gëtt) wierklech huet. Geet et him wierklech „just“ ëm d’Erhale vun der Lëtzebuerger Sprooch – oder stiechen do awer vläicht wesentlech méi düster Visiounen dohannert?

Prioritéit: Uertschaftsschëlder a Bushaltestellen op Lëtzebuergesch

Déi „10 konkret Aktiounspunkten (sic) fir d’Lëtzebuerger Sprooch“, wéi si et sou schéin nennen, si jiddefalls op eng bal humoristesch Aart a Weis harmlos:

1. D’Uertschaftsschëlter sinn op Lëtzebuergesch, déi däitsch a franséisch Bezeechnung steet a méi klenger Schrëft drënner.

2. D’Nimm vun den Zuch-, Bus- an Tramsstatioune sinn op Lëtzebuergesch.

3. Jiddereen deen iwwer d‘Strooss, d‘Schinn (Gare), de Fliger (Fluchhafen) an d’Land erakënnt, gëtt vun engem Schëld op Lëtzebuergesch begréisst. Méi kleng drënner kann d’Begréissung och op Däitsch, Franséisch oder Englesch stoen.

Domat wiere just déi dräi éischt Fuerderungen opgezielt – mä si verdäitlechen zimlech gutt, wourëms et hei geet: Reng Symbolpolitik, déi näischt wierklech mat der Lëtzebuerger Sprooch ze dinn huet – awer dofir e ganze Koup kaschte géing. Wetten, datt duerno déi nämmlecht Leit sech iwwert d’Verschwendung vun hire Steiergelder beschwéieren, wann d’Schëlder uechtert d’Land op eemol bis wierklech mussen ausgetosch ginn?

8. All Gemengen an Administratioune begréissen de Bierger um Telefon op Lëtzebuergesch a fuere wann néideg an enger anerer Sprooch weider.

Hiren 8. Punkt ënnersträicht d’Absurditéit dohannert nach eemol besonnesch gutt. Si ginn esou wäit, datt souguer reguléiert soll ginn, ob Beamten um Tëlefon „Moien“ oder „Bonjour“ soen duerfen.

Vun der Laachnummer zur oppener Auslännerfeindlechkeet

Elo hunn déi puer Fuerderungen nach en Ënnerhalungswäert. Et kann een driwwer laachen oder, wéi d’JDL, se iwwerhuelen ouni engem grouss wéizedoen, wann ee gären e bësse mat op den Zuch vun absurde Fuerderunge sprange wëll.

Et muss een awer net wäit kucke goen, fir ze gesinn, wat Nee2015/Wee2050 wierklech aus der Lëtzebuerger Gesellschaft maache wëll. Esou z.B. deele si op hirer Facebooksäit eng Stellungnam vum François Fillon, dem Presidentschaftskandidat vum ultra-rietse Flillek vu „Les Républicains“, wou dëse sech géint de Multikulturalismus ausschwätzt a fir eng Ënneruerdnung vun der auslännescher Populatioun ënnert déi franséisch Leitkultur. An, wéi et net anescht ze erwaarde war, stellt de Fred Keup sech hei ganz op dem Fillon seng Säit – a verdeedegt seng Oppositioun zum Multikulturalismus, souguer op dat längst multikulturell gepräägt Lëtzebuerg:

Wat fält eis do op? Fir d’Éischt emol hëlt de Fred Keup hei rëm d’Wëssenschaft als Alibi fir géint eppes ze sinn. Natierlech komplett ouni iergendwéi selwer ze recherchéieren. Als een, deen d’Wëssenschaften awer méi seriö hëlt ewéi den Här Keup, muss ech éischtens soen, datt et fir esou (oft relativ tendenziéis benotzte) Begrëffer keng eenheetlech Definitioun gëtt – do läit hien also einfach emol falsch – an datt ech, no kuerzer Recherche, constatéiere muss, datt schonn alleng iwwert d’Definitioun scho ganz Aarbechte verfaasst goufen, esou ëmstridden ass se. Fir den Här Keup awer mol opzeklären, liwweren ech dann trotzdem mol eng Géigendefinitioun – déi allgemeng vu „lénksversiffte Guttmënsche“ wéi mir benotzt gëtt: Eng multikulturell Gesellschaft ass eng Gesellschaft, déi d’Recht respektéiert, seng eege Kultur a seng Relioun bäizehalen a seng Sprooch weiderhin ze schwätzen, och wann dës net majoritéitsfäeg sinn a fir déi „eenheemesch“ Populatioun „friem“ wierken.

Wou et dann awer besonnesch lëschteg gëtt, ass, wann den Här Keup, dee jo anscheinend Geografie a Civique am LTE soll ginn, dann och nach komplett duerchernaner Staaten opzielt, déi anscheinend multikulturell wieren an dowéinst (!) total politesch instabil – ënner anerem d’Tierkei an den Irak. Fir déi Beispiller awer mol séier ze widderleeën – an domat wuel och dem Här Keup seng Fäegkeeten als Lycéesprof: D’Tierkei ass grad esou instabil, well se sech ebe grad weigert, eng multikulturell Gesellschaft ze ginn, obwuel d’Realitéite vum Land längst esou sinn. Grad well den Erdogan d’Kurden an hirer Autonomie der tierkescher Leitkultur ënnerwerfe wëll, ass dee Konflikt ausgebrach. Awer och den Irak ass den Ament an enger Situatioun, wou d’Zentralregierung, déi schiitesch dominéiert ass – während et eng relevant sunnitesch Minoritéit gëtt, déi sech vun dëser ongerecht behandelt spiert. Duerch d’Dominanz vun der majoritärer Schia par rapport zum Sunnitentum – kombinéiert mam Irakkrich – konnt d’Terrormiliz Islamesche Staat iwwerhaapt eréischt esou staark ginn. De Problem hei ass also ëmmer genee dat wat de Fred Keup fuerdert: D’Dominanz vun enger Kultur, vun enger Relioun iwwert déi aner.

Als Virbild fir Lëtzebuerg gëtt dann ausgerechent den Iran erbäigeholl – well en ach sou „monokulturell“ ass. Zumindest angeblech. Wat den Här Keup hei ausléisst: Den Iran ass e multiethnesche Staat. Nieft de majoritäre Perser liewen do och Kurden an Aserbaidschaner, fir nëmmen déi zwou gréissten ethnesch Minoritéiten ze nennen. Nach dobäi kënnt, datt dës Minoritéiten et ënnert dem Regime net einfach hunn an oft Verfolgungen ausgesat sinn, besonnesch wa se sech fir méi regional Autonomie asetzen. Ass dat wierklech e virbildleche Modell fir Lëtzebuerg? Wann et nom Veräin vun den notoreschen Nee-Soer geet, da jo …

Seng Visioun vum „monokulturelle“ Lëtzebuerg verstäerkt hien dann nach eng Kéier an engem anere Kommentar:

Den Idealfall wier fir den Här Keup also, wann en Auslänner seng Mammesprooch ofleet an net méi schwätzt, zugonschte vum Lëtzebuergeschen. Dat ass net just eng Opfuerderung, méiglechst wéineg fir seng Méisproochegkeet ze maachen – mä et ass och eng Frechheet fir all Resident mat Migratiounshannergrond, mech inclus, deen nach gäre seng Mammesprooch schwätzt. Et ass net emol falsch, wann Angscht a Schrecken zu Lëtzebuerg hei vu „Sproochefaschismus“ schwätzt.

Wuesstemsdebatt vu riets

Interessant gëtt et beim Keup-Veräin awer och, wann ee sech hir Ziler sou ukuckt; do schneide si – ganz kuerz an ouni konkret Proposen – eng Wuesstemsdebatt un. Wuesstemskritik kennt ee jo soss éischter aus lénken, fortschrëttleche Kreesser ewéi vu rietsnationale Veräiner wéi Nee2015/Wee2050. De groussen Ënnerscheed, deen hei awer och séier kloer gëtt, ass dee vun der Prioritéitesetzung.

Während eng lénk Approche wier, den ekonomesche Wuesstem an déi ongläich Verdeelung vu Wuelstand an der Groussregioun an de Fokus vun der Kritik ze setzen – dee jo och d’Fundament ass vun den dorausser resultéierende Problemer – steet fir déi rietsnational Wuesstemskritiker am Fong méi d’Migratioun am Virdergrond. Logesch Konsequenz, déi een aus hirer Argumentatioun ass am Endeffekt, d’Aschränkung vum fräie Mouvement am Schengen-Raum. Kee Wuert iwwert déi fräi Maartwirtschaft, déi tatsächlech bis an d’Onendlecht wuesse misst fir ze funktionéieren – kee Wuert iwwert déi strukturell Problemer, déi an der Groussregioun herrschen an dofir dozou féieren, datt vill Leit hiert Gléck zu Lëtzebuerg probéieren a scho guer keng Proposen, fir dat – och zum Wuel vum Rescht vun der Groussregioun – ze changéieren. Amplaz just Gesouers iwwert eng total vun der Realitéit lassgeléisten Identitéit, déi, wann een hiren eegenen Aussoen no geet, esou exklusiv ass, datt se et net wäert ass, datt een och nëmmen eng Minutt fir se verschwent.

Statistiken an historesch Quellen egal, d’Bauchgefill zielt

Déi besonnesch Geféierlechkeet vun der Ideologie vun de Keupiste läit awer doran, datt wëssenschaftlech Erkenntnis e gutt Stéck manner zielt ewéi dat perséinlecht Bauchgefill, gekoppelt mat engem éischter onzouverlässege Gedächtnis. Dat geet esou wäit, datt de Fred Keup de Fernand Fehlen – bekannte Sproochesoziolog – „erausfuerdert“ zu engem Debat an no Beweiser rifft.

Abee, de Beweis gouf längst geliwwert. Souguer nach laang virun där dämlecher „Erausfuerderung“. Dat weess den Här Keup och ganz genee. Hie wëll et just net zouginn – schliisslech géing dat säi ganzt ideologescht Gebilde, dat e sech a sengem spiissbiergerleche Kapp mat Méi zesummegebastelt huet. An dat géing heeschen: den éiwege Podium, deen e gebuede kritt, wéi wann en iergend eng „Expertise“ a Saache Lëtzebuerger Sprooch hätt, wier eriwwer, grad ewéi domat och säi Moment vu Bekanntheet.

Fakt ass: Ëmmer méi Leit schreiwe sech a Lëtzebuergeschcoursen an.

Vläicht gesäit hien a senge Ligen an a sengem Bauchgefill och éischter „alternativ Fakten“, ganz no sengem manner gutt friséierte Virbild, mä et ännert näischt dorun, datt deen oppene Refus, gesammelt Fakten ze akzeptéieren an zur Analys vun der Situatioun ze notzen, an amplaz op Héiere-soen an op Bauchgefill ze setzen, héchst geféierlech ass. Et ass de fruuchtbare Grond, op deem Rassismus an Nationalismus och an eisen Nopeschlänner längst gedeien.

Streidereien an dubiéis Personalien

Déi lescht Méint huet sech Nee2015/Wee2050 awer och ganz staark mat der als „Sproochepetitioun“ bekannter Petitioun Nr. 698 profiléiert, déi vum Lucien Welter initiéiert gouf. Dësen huet sech dunn awer séier vun den Nee-Soer hannergaangen a manipuléiert gespuert. Dëst huet hien an engem Kommentar ausgedréckt, deen de Keup a seng Gefolgschaft net esou gäre kurséiere gesinn.

A genee hei kënnt schonn den nächsten Hiweis dorop, wat fir Leit wierklech hannert Nee2015/Wee2050 stiechen. Den Tom Weidig schéngt sech am noe politeschen Ëmfeld vum Fred Keup ze beweegen an ass och mat him zesummen am Comité vun der Actioun (sic) Lëtzebuergesch – Eis Sprooch vertrueden. Hie stänkert gäre géint „kulturfriem“ Migranten an ass sech och net ze schued, d’Geschicht esou ze verdréinen, datt duerno Nazidäitschland „gutt“ do steet:

Als „Volkssturm“ gëtt eng militäresch Formatioun um Enn vum Zweete Weltkrich bezeechent, bei där Jugendlecher an al Männer agezu goufe fir als Kanounefudder – iwwregens souwuel géint d’Sowjetarméi, wéi och géint déi alliéiert Arméien – ze déngen an d’Defaite vun Däitschland méiglechst laang erauszezögeren. Hei gëtt also ganz kloer d’Onmënschlechkeet vum Naziregime mat geschichtsverfälschende Mëttelen ewechgeschwat. A mat esou Leit huet de Fred Keup kee Problem, zesummenzeschaffen. Dat schwätzt am Fong scho fir sech.

Nostalgie an Ofschottung

Domat dierft kloer sinn: Genee wéi et dem Fred Keup 2015 net dorëms goung, Souveränitéitsverloscht ze verléieren, geet et him haut och net dorëms, d’Lëtzebuerger Sprooch virum Ausstierwen ze retten. Bei sengem Veräin mësche sech vill méi Nostalgie fir e mythesche „gëllenen“ Zäitalter zu Lëtzebuerg mat méiglechst wéinegen Auslänner – deen et esou ni gouf – ganz oppe mat Nationalismus, entspriechender Geschichtsverklärung a geliefter Auslännerfeindlechkeet. A genee esou sollten och endlech de Fred Keup, säi Veräin a säi politeschen Entourage an der Ëffentlechkeet behandelt ginn – an net wéi den harmlose Spiissbierger, dee bei all Interview dat nämmlecht hellblot Hiem dréit.

Déi léif Ökofaschiste vun Esch

Oder: Wa Lëtzebuerger Journalisten net grëndlech recherchéieren

Fräi Ökologesch-Demokratesch Partei (FÖDP) – dovun huet sécher nach kaum een héieren. Muss een och am Fong net wierklech. Knapp 10 Memberen, keng eege Websäit a 60 Facebook-Likes ass dat méi eng zweetklasseg Facebooksäit ewéi wierklech eng Partei.

Trotzdem huet dës „Partei“ et an op wort.lu an op RTL gepackt, mat engem net ganz ausgeräifte Konzept fir Stroumgeneratioun zu Esch duerch Solarplacken op der Strooss a Placken, déi aus Beweegungsenergie Stroum maachen. RTL charakteriséiert d’FÖDP als relativ jonk Partei, déi sech als ökologesch Alternativ zu deene Grénge gesäit – op wort.lu gouf sech net emol déi Méi gemaach.

Schued, datt béid Journaliste sech net d’Méi gemaach hunn, ze recherchéieren, wien a wat wierklech hannert der FÖDP stécht. Do muss een och guer net esou wäit kucke goen.

Virun net allze laanger Zäit ass eng ganz oppe rietsradikal Klengpartei zu Lëtzebuerg de facto zerfall: Déi Sozial Demokratesch Vollekspartei (SDV) vum Nico Castiglia, dee scho fir gesetzeswiddreg Geldtransferen an enger Holdinggesellschaft veruerteelt gouf. Iwwert där hiren Zerfall huet och schonn de Maxime Weber op sengem Blog en Artikel verfaasst. Op d’Detailer vun hirer Zersetzung wëll ech net nach eemol agoen – dat huet de Maxime scho gemaach. Wat engem awer bei der FÖDP opfält sinn zwee Nimm: De President Ronald Mordiconi an de Vizepresident Steve Melmer. Béid si se keng onbeschriwwe Blieder.

Souwuel Mordiconi wéi Melmer hu sech nämlech un der Grënnung vun der SDV – déi sech eegenen Aussoen um franséische Front National inspiréiert – bedeelegt. Si sinn zwar ausgetrueden, mä net well se mat där rietsnationaler Ideologie vun der Castigliapartei net identifizéiere konnten, mä wéinst den dubiéise Machenschafte vun hirem Chef, déi am Maxime sengem Artikel scho beschriwwe ginn.

Zwar kéint ee mengen, wann een de Podium liest, deen de Journal dem Mordiconi gebueden huet, datt d’FÖDP eng éischter moderat Linn verfollegt:

Wir wollen deshalb Integrationskurse zum Verständnis, wie das Leben in Luxemburg funktioniert, das Erlernen der luxemburgischen Kultur, Sprache und Geschichte in den Schulen von Anfang an fördern, da wir der Meinung sind, dass eine gemeinsame Kultur und Sprache die Grundlage für ein gutes Zusammenleben sind.

D’Beharren op enger „gemeinsamer Kultur“ ass besonnesch problematesch an engem Land, an deem esou vill Leit liewen, déi net mat Bouneschlupp, Buergbrennen a Faustilidder opgewuess sinn.

Nach méi verstéierend an eendeiteg dierft et awer ginn, wann ee sech d’Facebooksäit vun där Partei ukuckt. Net just stécht guer kee kohärent Kommunikatiounskonzept dohannert – zousätzlech fanne sech gäre Verlinkungen zu rietsradikalen Desinformatiounssäite wéi Unzensuriert.at oder Eurolibertés.

Besonnesch däitlech gëtt déi rietsnational Ideologie hannert der Partei awer hei:

foedp-melmer-ethno

An dësem insgesamt relativ wiere Bäitrag vun hirem Vizepresident fënnt sech den eendeitege Vocabulaire vun der Nouvelle Droite:

ech froen awer ass et schlecht alternativ ze denken? Et geet hei net em Nationalismus oder Patriotismus mee em Respekt an den erhält an enger Ethnopluralistescher Welt an géint Repressioun vun aner oder alternativen Meenungen, déi oft als „Rassismus“ betitelt ginn.

De Begrëff Ethnopluralismus ass deene meeschte Leit net geleefeg. Dofir zitéieren ech dozou einfach d‘Bundeszentrale für politische Bildung:

Mit dem Begriff „Ethnopluralismus“ bezeichnet die sogenannte Neue Rechte ein Theoriekonzept, das den für Rechtsextreme typischen Rassismus neu und weniger angreifbar begründen soll. Kritiker nennen ihn einen „Rassismus ohne Rassen“. […]

Wie klassische Rassisten behaupten auch Ethnopluralisten, es gebe grundsätzliche und unveränderliche Eigenschaften von Menschengruppen – und jede Gruppe sei umso besser und stärker, je ähnlicher sich ihre jeweiligen Angehörigen seien. Dabei vermeiden Ethnopluralisten aber biologistische Argumentationen, eine Abstammungsgemeinschaft oder genetische Homogenität wird von ihnen nicht mehr offen gefordert. Stattdessen behaupten sie, Völker besäßen unveränderliche kulturelle Identitäten, die vor fremden Einflüssen zu schützen seien. Dass sämtliche menschliche Kulturen das Ergebnis gegenseitiger Beeinflussung sind, wird dabei völlig ausgeblendet.

D’Angscht virum Friemen – elo och ganz nei mat e bëssen Ëmweltschutz.

Awer net just dat. D’FÖDP gëtt sech zwar gären ëmweltfrëndlech, leegent awer ganz offensichtlech och de mënschlechen Afloss op de Klimawandel – deen haut wëssenschaftleche Konsens ass. Gestridde gëtt sech héchstens nach iwwert d’Ausmooss dovun.

foedp-antiklima

Also, léiwen RTL, léift Wort, an Zukunft kéint een och e wéineg méi recherchéieren, wann een iwwert eng „nei Partei“ bericht, déi mat hiren 10 Membere sécher eng grouss national Relevanz huet. Hire rietsnationalen Hannergrond ze beliichten, wier och kee Meenungsjournalismus gewiescht, mä anstänneg Recherche. Dofir muss een dann heiansdo mol de Mantel vun der Neutralitéit ofleeën. Neutralitéit ass nämlech net ëmmer objektiv.

You Got Trump’d!

Den Donald Trump ass President vun den USA – wéi konnt dat geschéien?

Vill Leit – ech inclus – wollten et net gleewen; dee Mann, deen ugetrueden ass mat rassisteschen a fraefeindleche Spréch, dee beschëllegt gëtt, mindestens enger Dose Frae sexuell Gewalt ugedoen ze hunn, Milliounen US-Awunner a Latäinamerika deportéiere wëll a ganz oppen ukënnegt, am Numm vun der Terrorbekämpfung nach méi Krichsverbrieche begoen ze wëllen, ass elo President vun den USA. Leider ass dem Trump seng Victoire net dee Witz, wéi verschidde Komiker sech dat virgestallt hunn. Et gëtt elo eescht.

Vill Leit stelle sech elo d’Fro, wéi et geschéie konnt, datt een, deen eng oppe rassistesch a fraefeindlech Campagne gefouert huet, dee Folter a Sippejustiz guttgeheescht huet, d’Presidentschaftswahle gewonnen huet. Anerer – souguer soss „fortschrëttlech“ agestallte Leit – sinn einfach frou, datt d’Hillary Clinton verluer huet, well se am Trump eng Aart Hoffnung op en dauerhafte Fridde mat Russland gesinn. A wéi ëmmer sinn d’Realitéiten dohannert méi komplizéiert ewéi mir dat gären hätten.

D’Wielerschaft an d’Versoe vun der Demokratescher Partei

Wann een d’Fro nom Wisou eeschthaft beäntwerte wëll, muss ee sech fir d’Éischt emol d’Wielerschaft vum Donald Trump ukucken. Vill Clinton-Ënnerstëtzer ware ganz vir mat dobäi fir dem Trump seng Victoire der veraarmter Aarbechterschaft zouzeschreiwen. Tatsächlech awer huet hie bei deem Deel vun der Populatioun, dee manner wéi 30.000 Dollar am Joer verdéngt, just 41% geholl – während d’Hillary Clinton do eng 53% geholl huet. Wann een d’Wielerschaft no Akommes analyséiert, stellt sech eraus, datt den Donald Trump am beschten ofgeschnidden huet bei Leit am Beräich vun 50.000-99.999 Dollar Joeresakommes. Der wäisser amerikanescher Mëttelschicht. Dat weist sech och besonnesch däitlech, wann een de Vote ethnesch opschlësselt: Just bei wäissen US-Amerikaner konnt hien eng däitlech Majoritéit vun 58% assuréieren. Bei net-wäisse Wieler konnt hien net méi ewéi 21% vum Vote fir sech sécheren. Och Fraen hu just 42% Trump gewielt.

Et ass de Vote vun enger frustréierter Mëttelschicht, déi fäert, eppes ewechgeholl ze kréien. Sou wäit, esou gutt. Et ass awer net wierklech einfach e Vote „géint den Establishment“. Dorop weisen – bei den nämmlechten Exit Polls ewéi weider uewen – d’Äntwerten op d’Fro no politesche Prioritéiten an no politescher Astellung hin: Vun deenen, déi ondokumentéiert Immigranten deportéiert gesi wëllen (déi Astellung hu 25% vun de Befrote verbueden), hu 84% Trump gewielt. Vun de Befroten, déi eng Mauer un der Grenz zu Mexiko baue wollten (41% vun de Befroten), hu 86% Trump gewielt. An och bei deenen, fir déi Immigratioun (13%) oder Terrorismus (18%) de wichtegste Sujet an der US-amerikanescher Politik sinn, huet den Donald Trump jeeweils 64% a 57% vun de Stëmme kritt – déijéineg, déi Aussepolitik (13%) oder d’Economie (52%) fir déi wichtegst Sujete gehalen hunn, hu just zu 34% an 42% Trump gewielt. 48% vun de Befroten hu fonnt, datt den zukünftege President méi konservativ misst sinn ewéi den Obama – an dovun hunn 83% Trump gewielt.

De Problem ass bei der Trump-Wielerschaft net (just) Aarmut oder e Ressentiment géint deen Establishment, vun deem den Trump schonn ëmmer en Deel war. Dës US-Presidentschaftswahl weist och, wéi déif verwuerzelt Rassismus, Nationalismus an autoritär Tendenzen nach sinn. Kombinéiert een dat dann och nach mat enger weider gesonkener Wielerparticipatioun – wat an der Regel an de veraarmten an ausgegrenzte Communautéiten méi e staark ausgepräägte Phänomen ass – dann ass dat e fonntent Friesse fir en ultra-räichen Demagog ewéi den Donald Trump.

Genee doru moosst sech elo awer och d’Totalversoe vun der Demokratescher Partei vis à vis vun der grousser Mass vun de Leit. Mat joerelaanger Ënnerstëtzung vu Sozialofbau, drastesche Spuerprogrammer, Fräihandelsverträg a militärescher Oprëschtung sinn d’Demokraten op engem Punkt ukomm, wou se fir vill Leit keng Alternativ duerstellen, déi et wäert wier, den (zimlech ëmständlechen) Wee an d’Wahlkabinn ze goen. An dann triede si och nach mat enger Persoun un, déi déif am politeschen Establishment verankert ass a just wéineg sozial Verbesserunge fir d’Populatioun ze bidden huet, wann iwwerhaapt. Den Demokratesche Wahlkampf war nämlech an éischter Linn dovu gepräägt, géint den Trump ze sinn – ouni ze vill konkret Moossnamen ze nennen, déi eng Clinton-Administratioun duerchzéie wéilt fir Aarmut an Ongläichheet ze miniméieren.

Den Trump als Friddensstëfter?

Nieft deenen, déi de Phänomen Trump op eng frustréiert Aarbechterschaft reduzéiere wëllen an deenen, déi den déif verankerten amerikanesche Rassismus klengschwätzen, gëtt et awer och Leit, déi sech am fortschrëttleche Spektrum vun der Politik beweegen an awer der Meenung sinn, den Donald Trump wier a Wierklechkeet e geréngt Iwwel par rapport zum Hillary Clinton.

Et ass sécher kee Geheimnis, datt d’Hillary Clinton eng aussepolitesch Hardlinerin ass a militäresch Interventiounen – souwuel Buedemkricher wéi Dronenattacken – fir e legitimt Mëttel vun der Politik hält an och op Konfrontatiounskurs mat Russland ass, bis hin zur Méiglechkeet vun engem neie Kale Krich. Datt den Donald Trump awer e Friddenspresident wier, ass eng Illusioun. Kann een eeschthaft domat rechnen, datt e President, dee Waterboarding nach ze harmlos fënnt a fir d’Terrormiliz Islamesche Staat ze bekämpfen e séiert Afale vun den USA a Syrien an am Irak virschléit.

Well, four years ago, I said, bomb the oil and take the oil. And if we did that, they wouldn’t have the wealth they have right now.

Net just wéilt hien also d’Arméi an d’Konfliktzon schécken, mä et zousätzlech och nach amerikaneschen Uelegfirmaen erliichteren, d’Ressourcen do auszebeuten. Awer och de Fait, datt hien ugekënnegt huet, dat amerikanescht Militär nach weider ze stäerken, misst bei de Friddens-Trumpisten am Fong d’Klacke laude loossen:

I’m the most militaristic person on your show. I want to have a much stronger military. I want it to be so strong that nobody is going to mess with us.

Oft gëtt weider argumentéiert, hie géing dofir awer op mannst d’Relatioune mat Russland normaliséieren, vu datt hie frou ze si schéngt mam Vladimir Putin. Dozou gëtt et awer och skeptesch Stëmmen: Och wann de Putin gäre Politiker a Parteien an europäesche Länner ënnerstëtzt, déi him positiv géigeniwwerstinn, a vläit déi eng oder aner Hoffnung an d’Trump-Presidentschaft setzt, bleift hie wahrscheinlech opgrond vun Erfahrunge mam Barack Obama an dem George W. Bush skeptesch an (bis op seng Gléckwënsch un hien, déi awer och aner Staats- a Regierungschefs him zoukomme gelooss hunn) zeréckhalend. Si hunn allen zwee verbessert Relatiounen zu Russland versprach – sinn awer ënner anerem opgrond vun der NATO-Ostexpansioun doru gescheitert. An datt e President, deem seng Aussepolitik ganz dorop baséiert, „tough“ ze sinn oder ze schéngen, ausgerechent mat Russland gutt Relatiounen opbaue kéint, ass dach éischter onwahrscheinlech.

Wat elo?

D’Wahl vum Donald Trump zum President vun den USA – nach dobäi zu enger Zäit, wou d’Republikaner souwuel Senat wéi Representantenhaus dominéieren – ass eng fuerchtbar Noriicht fir ethnesch Minoritéiten, Fraen, aarm a schaffend Leit, Schwuler, Lesben an Transpersounen. Net just wéinst de potenzielle Reformen, déi hien duerchzéie wëll, mä och well vill Leit sech encouragéiert fillen, hirem Haass fräie Laf ze loossen an eben dës Populatiounsgruppen ze attackéieren.

Wéi an all Kris kann déi amerikanesch Gauche et awer och als Chance notzen, fir sech ze organiséieren an e Mouvement ze lancéieren, dee sech hannert all déi Ënnerdréckten an Ausgegrenzte stellt, sech géint de Rietsruck an den USA wiert a wäit iwwert déi defensiv Haltung vun zentristeschen Demokrate wéi dem Hillary Clinton erausweist. Dem Bernie Sanders seng Kandidatur bei de Virwahle war jiddefalls en éischte Schrëtt an déi richteg Richtung. Elo geet et dorëms, dorop konkret opzebauen an e soziaalt Bewosstsinn ze schafen als Grondlag vun enger Widderstandsbeweegung géint den neoliberalen an imperialistesche Konsens an den zwou groussen US-amerikanesche Parteien a géint Rassismus, Fraefeindlechkeet an Homophobie.

De Marx louch richteg – de Robert Goebbels net

Eng Replik op dem Robert Goebbels säin Artikel am Tageblatt-Spezial „100 Joer fräi Gewerkschaften“.

Ënnert dem Titel „Marx lag falsch“ huet den ehemolegen Europadeputéierte vun der LSAP Robert Goebbels an der Tageblatt-Bäilag „100 Joer fräi Gewerkschaften“ vum 19. Oktober en Artikel publizéiert, dee fräilech wéineg ze dinn hat mat der historescher oder der aktueller Bedeitung vu Gewerkschaften. Grad well villes an deem Artikel eng Vereinfachung vu komplexe gesellschaftlechen Zesummenhäng duerstellt a well en aus decidéiert liberaler Siicht geschriwwen ass, muss deem eppes entgéintgesat ginn – och wa meng Replik op seng Behaaptungen leider net esou oft wäert gelies ginn ewéi deen ideologesch verblennten Artikel selwer.

De Kapitalismus als Garant vu „sozialer Mobilitéit“ a vu kollektivem Wuelstand?

A sengen éischte Paragraphe probéiert de Robert Goebbels, dem Marx seng Theorie zum Fonctionnement vum Kapitalismus ze „widderleeën“, souwäit dat mat Platitudë méiglech ass. Sou schreift hien ë.a.:

„Das Proletariat schüttelte nicht nur seine „Ketten“ ab.

Es gewann „eine neue Welt“, die in den entwickelten Ländern zu einem engmaschigen Sozialnetz führte.

Die Lebensbedingungen wurden selbst für die Ärmsten ungemein verbessert.

[…] Wer noch von „Klassenkampf“ schwärmt und vom Zusammenbruch des Kapitalismus träumt, verkennt die Realität. […]

Die von Marx und anderen Theoretikern nicht erkannte Wahrheit ist, dass Wirtschaft ein sich permanent erneuernder Prozess ist, den niemand richtig voraussehen oder gar steuern kann. Erfindungen, neue Technologien, neue Produkte, neue Organisationsformen schaffen permanenten Umbruch und immer neue Herausforderungen.

Gewiss, die Reichen werden schneller reich.

Aber viele Großkapitalisten verpassten den Wandel und verschwanden, sie werden ersetzt von den Neu-Reichen, den Bill Gates und anderen Baronen neuer Technologien.“

A wat fir enger schéiner Realitéit den Ex-Europadeputéierten dach ze liewe schéngt. Leider ass et just déi nämmlecht, an där déi grouss Majoritéit vun der Weltpopulatioun lieft. Déi sozial Mobilitéit am Kapitalismus, also de Mythos, datt déi Räich ëmmer nees „ausgetosch“ ginn duerch ehemoleg aarm Leit, déi et „gepackt hunn“, déi duerch eegene Verdéngscht sozial opgestige sinn, ass net méi ewéi eng léif Geschicht. Verschidden Etudë si schonn zur Konklusioun komm, datt och an de liberalen Demokratien an der grousser Majoritéit vun de Fäll déi räich Leit räich bleiwen an déi aarm Leit aarm. D’Bild vum Tellerwäscher, deen zum Millionär gëtt, ass ebe just dat: e Bild. An dat gëllt souwuel fir d’USA, wéi awer och fir europäesch Staate wéi Däitschland oder Frankräich. An datt en ausgerechent de Bill Gates als Beispill vu sozialer Mobilitéit hëlt, ass och just e schlechte Witz: Hie koum aus gudde Verhältnisser an hat domat eng immens gutt Ausgangspositioun fir säin Opstig.

Wouriwwer de Robert Goebbels hei och net esou gäre schwätzt: Et gëtt se ëmmer nach, d’14-Stonnen-Deeg, d’Hongerléin, d’Slums déi de Karl Marx beschriwwen huet – just goufen déi an aner Länner verlagert, dohin, wou och e groussen Deel vun der Industrie a vum Ofbau vu Matière première verlagert gouf. Nieft dem national ongläich verdeelte Räichtum existéiert nämlech och nach eng enorm global Ongläichheet tëscht de „westleche“ Länner a Länner vun der sougenannter „Drëtter Welt“. Dat huet et den europäesche Staaten iwwerhaapt eréischt erméiglecht, vun Industrie- zu Déngschtleeschtungsgesellschaften ze ginn a ville Salariéen (ë.a. duerch bëlleg Importproduiten) eenegermoossen e Liewen an Dignitéit ze erméiglechen ouni dobäi de massive Räichtum, deen d’Grousspatronat ugesammelt huet, jeensäits vu sozialpolitesche Konzessioune grouss unzetaaschten.

Dëst ass d’Resultat vun engem fundamentale Prinzip vun enger kapitalistescher Ekonomie: der Noutwennegkeet, stänneg no méi héije Profitter ze striewen – an dofir dann och d’Produktioun dohin ze verlageren, wou et méi bëlleg ass a Sozialstandarden an Aarbechtsrecht net esou vill zielen.

Den Uberkapitalismus – eng nei Form vun Ausbeutung.

„Kleinkapitalisten sind im Anmarsch“, schreift hie weider. Mat de „Kleinkapitalisten“ mengt hien näischt anescht ewéi déi mat am wéinegste reguléiert Beschäftegungsverhältnisser a Mëtteleuropa: Schäinselbststännegkeet. Ënner Schäinselbststännegkeet versteet een en Aarbechtsverhältnis, an deem déi schaffend Persoun bezuelt a behandelt gëtt ewéi en Onofhängegen – dobäi awer am Fong engem Patron ënnersteet. Et ass en Trick fir sozial Standarden net anhalen ze mussen, déi bei engem regulär ugestallte Salarié Flicht wieren.

Begeeschtert schreift hien doriwwer:

„Ganze Wirtschaftssektoren geraten unter Druck. Die Taxi-Branche zittert vor „Apss“. welche Privatfahrer ins Geschäft mit Privatkunden bringen. Andere „Apps“ bedrohen die Touristik-Branche, weil Wohnraum und Ferienaufenthalte privat vermittelt werden. Nicht wegen zwischenmenschlicher Solidarität, sondern gegen Bares.“

De Robert Goebbels freet sech iwwert déi kapitalistesch Efficacitéit. Fir vill Leit bedeit dës „Efficacitéit“ awer an éischter Linn, datt hir Liewensgrondlag verluer geet zugonschte vun enger méi gënschteger Offer – an dat zu engem fierchterleche soziale Präis. Déi nei „Selbststänneg“ vun der onreguléierter digitaler Wirtschaft si schwiereg, gewerkschaftlech ze organiséieren, vu datt se entfriemt gi vun hiren Aarbechtskollegen, si stännegem Bewäertungsdrock ausgesat a verdéngen dobäi oft souguer manner wéi de Mindestloun. Dat nämmlecht gëllt och fir aner Apps vun der sougenannter „sharing economy“, déi mat Deelen allerdéngs näischt ze dinn huet.

D’Efficacitéit, d’Kreativitéit vum Kapitalismus, déi de Robert Goebbels lueft, ass näischt anescht ewéi d’Kreativitéit vum Kapital doran, ëmmer nees nei Forme vun der Ausbeutung ze fannen.

De Klassekonflikt ass present ewéi ëmmer.

Wann de Robert Goebbels am Ofschloss vu sengem Artikel dann och nach déijéineg, déi sech fir de Schutz vun de Salariée viru patronaler Willkür asetzen, déi der Meenung sinn, datt 12 Stonnen den Dag ze schaffen, net duerf Normalitéit sinn, als „linke Päpste“ verhöhnt, déi e Klassekampf propagéiere géingen, deen et net méi gëtt.

Wat hien dobäi net erwähnt: Mir liewen net an enger klasseloser Gesellschaft – a soulaang ewéi et Klasse gëtt, gëtt et och Interessekonflikter tëscht dësen. Wa Léin gekierzt ginn, Fabricken ausgelagert ginn, Leit aus ekonomesche Grënn entlooss ginn, dann ass dat näischt anescht ewéi den Ausdrock vum Interessenskonflikt tëscht dem Patronat, dat seng Profitmargë méiglechst héich hale muss, an de Salariéen, déi anstänneg vun hirer Aarbecht liewe wëllen. Just datt dee Konflikt a Mëtteleuropa net méi sou brutal ausgedroe gëtt ewéi fréier am 19. Joerhonnert – dofir op globalem Niveau ëmsou méi, wou gewerkschaftlech Organisatioun oft och mam Doud bestrooft gëtt.

 

Quelleverzeechnes:

Goebbels, Robert: Marx lag falsch, an: Tageblatt 19.10.2016, Nr. 245, Bäilag „100 Joer fräi Gewerkschaften“, S.12-13.

Déi Gréng an de Fräihandel

E grénge Pinktchen am Bloen.

Eppes muss een der LSAP jo loossen: Si hunn der Bedeitung vum Fräihandelsofkommes mat Kanada CETA mat hirem ausseruerdentleche Kongress zum Thema zumindest ongeféier Rechnung gedroen. Nodeems d’Thema innerhalb vun der Partei fir grouss Kontroverse gesuergt huet, hu si zumindest déi Delegéiert um Kongress doriwwer ofstëmme gelooss. Och wann Delegéierter net esou „onberechenbar“ sinn ewéi d’Memberschaft an d’Resultat dohier méi wéi langweileg war.

Déi Gréng hunn dee „Courage“ net gehat. Bei hinnen huet sech eng Sondersëtzung vum grénge Parteirot domat beschäftegt, op déi d’Memberen invitéiert goufen. De Virdeel fir déi Gréng par rapport zu engem Kongress: do drénge méiglech hëtzeg Diskussiounen net ze vill no baussen (wéi dat bei der LSAP geschitt ass). Mir wëssen also net, ob, z.B. wéi bei der LSAP, Récktrëttsmenacen oder aneren Drockmëttel agesat goufen oder ob d’Existenz vun der parteiinterner Oppositioun einfach niéiert gi wier.

Deen anere Virdeel: D’Membere ginn net ze vill involvéiert. Op engem extraordinäre Kongress hätt d’Memberschaft – oder zumindest déi präsent Memberen – dat lescht Wuert gehat. Et hätt also kënnen dozou kommen, datt déi Gréng sech hätte misste kloer an däitlech géint de CETA ausschwätzen.

Dozou koum et am ausseruerdentleche Parteirot mat e bësse Participatiounstheater natierlech net. De Parteirot huet sech léiwer dozou decidéiert, datt déi Gréng sech elo offiziell zum CETA bekennen – nodeems net emol eng Woch méi fréi genee déi nämmlecht Vertrieder vun deene Gréngen op enger Manifestatioun géint de CETA matgaange sinn. Déi-Gréng-Fändelen a -Jacketten inclus.

An engem Pressecommuniqué hält de grénge Parteirot fest:

„Die seit 2013 – auch gegen die Juncker-Kommission – durchgesetzten Änderungen zeigen ohne Zweifel in die richtige Richtungund tragen zudem eine luxemburgische wie auch eine grüne Handschrift. […] Nichtsdestotrotz bleiben déi gréng weiterhin kritisch und setzen sich für  weitere Verbesserungen ein.“

Si schéngen net ganz verstanen ze hunn, datt d’Manifestatioun ënnert dem Motto „TTIP a CETA stoppen, grad elo!“ gelaf ass, net „TTIP a CETA ganz e bësse verbesseren, vläicht muer.“ Oder awer d’Parteivertrieder hunn et méi als en Dëppefest empfonnt, wou ee sech mol weise misst fir d’Wielerbasis net ze verléieren. Egal wéi e Schlag an d’Gesiicht fir all déi dausende Leit, déi mat éierlechen Intentioune manifestéiere ware fir hir Oppositioun zu engem Traité ze weisen, deen eng potenziell Menace fir d’Demokratie duerstellt.

Weider heescht et am Communiqué, datt d’Schiidsgeriichter weider géinge „kritesch“ gesi ginn an déi misste vun den nationale Parlamenter ofgestëmmt ginn. Weider sollten d’Schiidsriichteren engem „Verhalenskodex“ ënnerleien. D’Schiidsgeriichter sinn am CETA virgesinn, fir datt kanadesch Entreprisë sollen europäesch Staate verkloe kënne wa se mengen, datt de Staat duerch Reguléierungen hir Profitter gehemmt hätten. Un där Tatsaach schénge sech déi Gréng net ze stéieren, soulaang et dozou e Verhalenskodex gëtt, a verléieren entspriechend kee Wuert iwwert den Investitiounsschutz.

Dat hunn dann och déi Gréng an d’LSAP gemeinsam: Béid formuléiere „Konditiounen“, déi esou vague sinn, datt se näischt um Charakter vum Fräihandelsofkommes änneren. A béid formuléieren dozou Stellungnahmen, déi sou wäit vun der Realitéit fort sinn, wéi et nëmme geet. D’LSAP andeems se mécht, ewéi wann déi juristesch total wäertlos „Zousazprotokoller“ iergend eng Wichtegkeet hätten – an déi Gréng andeems se maache wéi wann nach grouss verhandelt géing ginn. Dobäi gëtt net méi vill verhandelt – laut dem däitsche Wirtschaftsministère soll sech dat Europäescht Parlament nach Ufank 2017 domat befaassen.

Sinn déi Gréng da wierklech esou naiv, datt se dat net erkennen? Nee. Déi Gréng als Regierungspartei kënne guer net sou naiv sinn. Si wësse genee, wourëms et geet. Mä si hale sech krampfhaft un der Regierung fest – an dozou gehéiert eben och d’Festhalen un der liberaler Ideologie vum fräie Marché. An et muss ee jo pragmatesch sinn. Et ass dann och net esou schlëmm, wann Entreprisen demokratesch Decisiounen einfach ewechkloe kënnen. Do ass et dann awer méi wichteg, datt déi Gréng un der Regierung bleiwe kënnen a bësse mam Tram a mat Elektroautoe spille kënnen.

D’LSAP, CETA an den Artikel 12

A wat geschitt elo mat de „Lénkssozialisten“?

Fir de 4. Oktober hat d’LSAP en ausseruerdentleche Kongress fir zu deem ëmstriddene Fräihandelsofkommes vun der EU mat Kanada, CETA, Stellung ze bezéien. Schon eng Zäit laang huet et rumouert an der Partei a wéinst der liberaler Linn vun der LSAP huet sech iergendwann eng Grupp Leit zesummefonnt, déi d’Lénkssozialisten, eng Aart ënnerparteilech Lénksoppositioun, gegrënnt hunn.

Si si besonnesch oppen ëmgaange mat hirer Oppositioun zu CETA an hu sech, zesumme mat de Jonksozialisten, vehement géint de Fräihandelsaccord gestallt. Nodeems „eise Jang“, wéi net esou kritesch LSAP-Memberen de Jean Asselborn gären nennen, zesumme mam Etienne „Ee vun eis“ Schneider e Luef op fräit Kapital gesongen huet an de Claude Haagen d’Existenz vun de Lénkssozialiste bestridden huet, koum et dunn zum Vote.

Et dierft, schonn elleng wann ee bedenkt, datt déi Delegéiert bei all deem applaudéiert hunn, kee wonneren, datt de Kongress fir de CETA gestëmmt huet. Mat e puer „Konditiounen“, wéi d’CETA-Enthusiasten aus der LSAP net midd ginn, ze betounen. Déi Konditioune bezéie sech an éischter Linn op déi sougenannten Zousazprotokoller, déi gewësse sozial Garantië solle ginn.

Greenpeace ass do relativ kloer: D’Zousazprotokoller hu juristesch de Wäert vun enger Vakanzebroschüre a ginn domat glat a guer keng Garantien. Awer och d’Ofschafe vun de Schiedsgeriichter ass keen Thema fir d’LSAP: Déi eenzeg Konditiounen, déi nach genannt ginn an hirer Resolutioun, sinn déi, datt national Parlamenter ofstëmmen duerfen iwwer verschidden Aspekter.

D’Lénkssozialisten an d’Jonksozialiste bleiwen awer standhaft a ruffe weiderhin dozou op, sech géint CETA z’engagéieren a souwuel CETA wéi TTIP ze verhënneren. Dat ass awer net bei jiddwer LSAP-Member esou gäre gesinn. Ganz am Géigendeel. Vertrieder vum LSAP-Parteiapparat maache sech schonn un, Vertrieder vu Lénks- a Jonksozialiste méi oder manner eendeiteg drop opmierksam ze maachen, datt si an der Partei net méi erwënscht kéinte sinn.

Tatsächlech sinn d’LSAP-Statuten net esou frou mat parteiinterner Kritik, déi no baussen trëtt. A sou kréie si och direkt den Artikel 12 vun deene Statuten un de Kapp geheit:

„Die Beschlüsse der Parteiorgane werden nach demokratischen Gepflogenheiten mehrheitlich gefasst. Sie verpflichten alle Parteimitglieder. Das Recht auf parteiinterne Kritik ist eine Selbstverständlichkeit, doch dürfen öffentliche Stellungnahmen nicht gegen die geltenden Beschlüsse oder die Parteiorgane gerichtet werden.“

Awer och de Verweis op Artikel 70 ass beléift beim Kritiker-Bashing:

„Ein  Disziplinarverfahren  kann  eingeleitet  und durchgeführt  werden  gegen  Mitglieder  welche sich:

  • einer ehrlosen Handlung schuldig gemacht haben;
  • gegen die  Grundsätze, das Programm  und das Organisationsstatut der Partei verstoßen haben;
  • den Richtlinien und Beschlüssen der Parteiorgane zuwider handeln;
  • durch ihr Verhalten die Interessen der Partei schädigen.“

Et brauch een net wäit sichen ze goen, fir ze realiséieren, datt dat eng Menace ass, datt d’CETA-Kritiker aus der Partei ausgeschloss kéinte ginn, wa se hir Kritik net fir sech halen.

An no de Statute vun der LSAP ze uerteelen, hunn déijéineg, déi de Lénks- a Jonksozialisten dreeën, och nach Recht. Wann d’Parteispëtzt dat wëll, da ka si en entspriechend Verfahren effektiv areechen.

D’Fro ass just, ob si zur Erkenntnis kënnt, datt esou e Purge eppes brénge géing bei der endgülteger Etabléierung vun der liberaler Linn vun der Schneider-LSAP – oder vläicht awer d’Iwwerzeegung vertrëtt, datt e puer Alibi-Kritiker innerhalb vun der Partei awer nach als Figeblat fungéiere kéinte fir de Rescht vun hirem Image als dat „soziaalt Gewësse“ vun der DP-dominéierter Regierung oprechterhalen ze kënnen.