Archiv der Kategorie: Parteien

Äddi, Joe!

Mä wat ass mam Fern?

Et ass offiziell: De Joe Thein, zanter 2011 Gemengerot zu Péiteng, ass net méi Member an der ADR. Fir et ganz kuerz ze resuméieren: Géint hie gouf, nodeems hien en zweiwelhafte Kommentar mat engem „Like“ markéiert huet, an deem dem Jean Asselborn en Assassinat gewënscht gouf, e parteiinterne Prozess ageleet, fir hien ze disziplinéieren. Den Nationalkomitee vun der ADR huet dobäi beschloss, hien aus der Partei auszeschléissen, wéinst parteischiedegendem Verhalen – woubäi betount gouf, datt dës net déi éischte Kéier gewiescht wier.

Datt et ausgerechent de Joe Thein trëfft, huet e Grond: Hien ass en einfacht Affer, e Kollateralschued fir sech vun „extremen“ Tendenzen innerhalb vun der Partei distanzéieren ze kënnen, ouni dobäi grouss Konsequenzen ze zéien. Do gëtt een da léiwer en eenzele Gemengerot lass ewéi dräi Chambersdeputéierter oder ewéi de ganze Wahlprogramm ëmschreiwen ze mussen.

Reaktionär Deputéierter: Auslänner-, fraen- an LGBTQ-feindlech

Och der ADR hir Chambersdeputéiert sinn nämlech net ouni hir „Extremer“ a genee sou wéineg hire Wahlprogramm vun 2013. Besonnesch de Fernand Kartheiser ass an deem Zesummenhang schonn oft ernimmt ginn. En iwwerzeegte kathoulesche Fundamentalist (deen trotzdem a Scheedung an an enger net-ehelecher Bezéiung lieft), wiert hie sech mat enger Vehemenz dogéint, datt gläichgeschlechtlech Koppelen déi nämmlecht Rechter kréie sollen ewéi heterosexuell Koppelen, déi fern vun all Realitéit ass: Hie prophezeit op sengem Blog den Ënnergang vum „traditionelle Bestietnis“ (dat bei him allem Uschäin no laang virdru schonn ënnergaangen ass) a vun der „Vermaartung“, der „Kommerzialiséierung“ vu Kanner duerch Adoptiounsrechter an (net-kommerziell) Leihmutterschaft. Avortement ass fir hie Mord, an dat ab dem Moment vun der Konzeptioun. Ass dat an den Ae vu gläichgeschlechtleche Koppelen, déi gär déi nämmlecht Rechter hätte wéi all anere Mënsch och oder vu Fraen, déi gären iwwer hire Kierper selwer bestëmme géingen an do net wëlle vun engem verbatterten Ex-Diplomat drageschwat géingen, net och politeschen „Extremismus“, wann een dee Begrëff gebrauche wëll? De Roy Reding ass hei vläicht manner ideologesch gefestegt – argumentéiert awer trotzdem ähnlech wéi säi Parteikolleg.

A guer net ze schwätze vun de sëlleche Kéieren, wou den Här Kartheiser vu „Wirtschaftsflüchtlinge“ an „Asylbedruch“ geschwat huet (wéi e Koup Vertrieder vu Regierungsparteien d’ailleurs och). Hien huet net emol e Problem domat, e schwule Refugié zeréck an Algerien ze schécken – e Land, an deem gelieften Homosexualitéit bestrooft gëtt! Oder vun där parlamentarescher Fro, an där de Fernand Kartheiser vu „Meenungsdiktatur“ schwätzt a sech dobäi op eng sëllech rezent Fäll vun Haassbotschaften an de sozialen Netzwierker bezitt – wou et ganz konkret och ëm Gewaltopriff géint Refugiée goung. Gläichzäiteg weess hie ganz genee, datt „gewéinlech“ rassistesch, fraen- an LGBTQ-feindlech Aussoen (also därer ouni Opruff zur Gewalt oder oppe Leegnung vum Holocaust) net bestrooft ginn; schliisslech ass hie bis elo ëmmer ongestrooft dervukomm.

Oder kucke mer eis d’Unhéierung vum (mëttlerweil an d’ADR agetruedenen) Lucien Welter an der Chamber zu senger Sproochepetitioun un. Hei huet de Gast Gibéryen – den héichgeluefte „soziale Flillek vun der ADR“, deen och ënner Sozialliberale beléifte „leschte Gudde“ vun der ADR – ganz oppe falsch Fakten zu Auslänner zu Lëtzebuerg verbreet. Hien huet behaapt, et kéint jo net sinn, datt iwwer 70% vun der Populatioun Lëtzebuergesch kéinten – vu datt jo scho bal 50% Auslänner wieren. Hien huet domat implizéiert, datt net een eenzegen hei liewenden Auslänner Lëtzebuergesch kéint. Erwisenermoosse falsch. Weider huet hien och ganz ongenéiert gelunn, wéi hien de Leit an der Chamber virgespillt huet, sech iergendwéi ëm d’Héicht vum Mindestloun ze scheren. A Wierklechkeet awer huet d’ADR – Gast Gibéryen inclus – géint eng Motioun vun déi Lénk gestëmmt, déi eng substanziell Erhéijung – an Upassung un déi deier Realitéit – vum Mindestloun virgesinn hätt.

Wisou de Joe wierklech huet misste goen.

Et ass also kloer, datt keng vun de Positioune vum ADR-„Mainstream“ wierklech vill manner „extrem“ oder manner reaktionär dierft sinn ewéi déi vum Joe Thein. Besonnesch däitlech gëtt dat, wéinst wat fir Äusserungen hien net huet misste goen, déi de „Like“ wierklech am Verglach als zimlech lächerlech do stoe loossen.

De Joe Thein wënscht sech eng Kënschtlerin „hannert hir Kachplack“.

De Fall vun där Kënschtlerin interesséiert elo hei net am Detail – dofir ginn ech dorop och elo net weider an. Mä eleng de Fait, datt de Joe Thein mat enger réckwierts geriichter Ausso wéi datt se hannert d’Kachplack géing gehéieren dohier kënnt, weist och seng fraefeindlech Intentiounen dohannert. Do huet komescherweis keen Nationalkomitee sech doriwwer opgereegt. Vläicht läit dat awer och dorun, datt d’ADR an hirem Wahlprogramm vun 2013 relativ konkret Punkte virgesäit, fir Fraen effektiv ze encouragéieren, doheem ze bleiwen, den Haushalt ze féieren a sech an ofhängeg ze gi vum Akommes vun hirem Partner.

Datt hien e grousse Frënd ass vun oppe faschistesche Parteie wéi dem franséische Front National oder der éisträichescher FPÖ, huet och nach ni ee gestéiert. Dat wäert awer och doru leien, datt säi politeschen Zéipapp/Mentor, de Fernand Kartheiser, dat ganz ähnlech gesäit.

Et ass eng Fro vun Image a vu Koalitiounsfäegkeet. D’ADR huet no rezenten Ëmfroen an no Aussoe vun der CSV-Spëtzt eng Méiglechkeet gesinn, sech un der Muecht bedeelegen ze kënnen. Rechneresch wier no verschiddenen Ëmfroen nämlech eng CSV-ADR-Koalitioun méiglech a ganz ausschléisse wëll d’CSV et och net méi – och wa se sech hitt, konkret dovun ze schwätzen an éischter dovu schwätzt, oppe fir all Koalitioun ze sinn, déi dem „Wielerwëllen“ entsprécht.

Esou eng Koalitioun wier awer eben net machbar mat enger CSV, déi sech zwar als Oppositiounspartei ëmmer mol nees gären inhaltlech um Repertoire vun der ADR bedéngt, mä allgemeng éischter als eng Partei vun der „Mëtt“ optriede wëll ewéi eng oppe riets Partei – et sief dann, d’ADR kréich, zumindest no baussen, vermëttelt, datt se rietsnational Elementer an hire Reien net dulde géing. Si muss sech als „moderat Mëtt-Rietspartei“ inszenéieren. A wie bitt sech do besser un ewéi e jonke rietsnationale Gemengerot?

D’ADR ass a bleift trotzdem eng rietsnational an eng geféierlech Partei, och ouni hire Péitenger Gemengerot – mä si wëll och un d’Muecht an hir rietskonservativ, nationalistesch an neoliberal Iddien an d’Praxis ëmsetzen.

Déi léif Ökofaschiste vun Esch

Oder: Wa Lëtzebuerger Journalisten net grëndlech recherchéieren

Fräi Ökologesch-Demokratesch Partei (FÖDP) – dovun huet sécher nach kaum een héieren. Muss een och am Fong net wierklech. Knapp 10 Memberen, keng eege Websäit a 60 Facebook-Likes ass dat méi eng zweetklasseg Facebooksäit ewéi wierklech eng Partei.

Trotzdem huet dës „Partei“ et an op wort.lu an op RTL gepackt, mat engem net ganz ausgeräifte Konzept fir Stroumgeneratioun zu Esch duerch Solarplacken op der Strooss a Placken, déi aus Beweegungsenergie Stroum maachen. RTL charakteriséiert d’FÖDP als relativ jonk Partei, déi sech als ökologesch Alternativ zu deene Grénge gesäit – op wort.lu gouf sech net emol déi Méi gemaach.

Schued, datt béid Journaliste sech net d’Méi gemaach hunn, ze recherchéieren, wien a wat wierklech hannert der FÖDP stécht. Do muss een och guer net esou wäit kucke goen.

Virun net allze laanger Zäit ass eng ganz oppe rietsradikal Klengpartei zu Lëtzebuerg de facto zerfall: Déi Sozial Demokratesch Vollekspartei (SDV) vum Nico Castiglia, dee scho fir gesetzeswiddreg Geldtransferen an enger Holdinggesellschaft veruerteelt gouf. Iwwert där hiren Zerfall huet och schonn de Maxime Weber op sengem Blog en Artikel verfaasst. Op d’Detailer vun hirer Zersetzung wëll ech net nach eemol agoen – dat huet de Maxime scho gemaach. Wat engem awer bei der FÖDP opfält sinn zwee Nimm: De President Ronald Mordiconi an de Vizepresident Steve Melmer. Béid si se keng onbeschriwwe Blieder.

Souwuel Mordiconi wéi Melmer hu sech nämlech un der Grënnung vun der SDV – déi sech eegenen Aussoen um franséische Front National inspiréiert – bedeelegt. Si sinn zwar ausgetrueden, mä net well se mat där rietsnationaler Ideologie vun der Castigliapartei net identifizéiere konnten, mä wéinst den dubiéise Machenschafte vun hirem Chef, déi am Maxime sengem Artikel scho beschriwwe ginn.

Zwar kéint ee mengen, wann een de Podium liest, deen de Journal dem Mordiconi gebueden huet, datt d’FÖDP eng éischter moderat Linn verfollegt:

Wir wollen deshalb Integrationskurse zum Verständnis, wie das Leben in Luxemburg funktioniert, das Erlernen der luxemburgischen Kultur, Sprache und Geschichte in den Schulen von Anfang an fördern, da wir der Meinung sind, dass eine gemeinsame Kultur und Sprache die Grundlage für ein gutes Zusammenleben sind.

D’Beharren op enger „gemeinsamer Kultur“ ass besonnesch problematesch an engem Land, an deem esou vill Leit liewen, déi net mat Bouneschlupp, Buergbrennen a Faustilidder opgewuess sinn.

Nach méi verstéierend an eendeiteg dierft et awer ginn, wann ee sech d’Facebooksäit vun där Partei ukuckt. Net just stécht guer kee kohärent Kommunikatiounskonzept dohannert – zousätzlech fanne sech gäre Verlinkungen zu rietsradikalen Desinformatiounssäite wéi Unzensuriert.at oder Eurolibertés.

Besonnesch däitlech gëtt déi rietsnational Ideologie hannert der Partei awer hei:

foedp-melmer-ethno

An dësem insgesamt relativ wiere Bäitrag vun hirem Vizepresident fënnt sech den eendeitege Vocabulaire vun der Nouvelle Droite:

ech froen awer ass et schlecht alternativ ze denken? Et geet hei net em Nationalismus oder Patriotismus mee em Respekt an den erhält an enger Ethnopluralistescher Welt an géint Repressioun vun aner oder alternativen Meenungen, déi oft als „Rassismus“ betitelt ginn.

De Begrëff Ethnopluralismus ass deene meeschte Leit net geleefeg. Dofir zitéieren ech dozou einfach d‘Bundeszentrale für politische Bildung:

Mit dem Begriff „Ethnopluralismus“ bezeichnet die sogenannte Neue Rechte ein Theoriekonzept, das den für Rechtsextreme typischen Rassismus neu und weniger angreifbar begründen soll. Kritiker nennen ihn einen „Rassismus ohne Rassen“. […]

Wie klassische Rassisten behaupten auch Ethnopluralisten, es gebe grundsätzliche und unveränderliche Eigenschaften von Menschengruppen – und jede Gruppe sei umso besser und stärker, je ähnlicher sich ihre jeweiligen Angehörigen seien. Dabei vermeiden Ethnopluralisten aber biologistische Argumentationen, eine Abstammungsgemeinschaft oder genetische Homogenität wird von ihnen nicht mehr offen gefordert. Stattdessen behaupten sie, Völker besäßen unveränderliche kulturelle Identitäten, die vor fremden Einflüssen zu schützen seien. Dass sämtliche menschliche Kulturen das Ergebnis gegenseitiger Beeinflussung sind, wird dabei völlig ausgeblendet.

D’Angscht virum Friemen – elo och ganz nei mat e bëssen Ëmweltschutz.

Awer net just dat. D’FÖDP gëtt sech zwar gären ëmweltfrëndlech, leegent awer ganz offensichtlech och de mënschlechen Afloss op de Klimawandel – deen haut wëssenschaftleche Konsens ass. Gestridde gëtt sech héchstens nach iwwert d’Ausmooss dovun.

foedp-antiklima

Also, léiwen RTL, léift Wort, an Zukunft kéint een och e wéineg méi recherchéieren, wann een iwwert eng „nei Partei“ bericht, déi mat hiren 10 Membere sécher eng grouss national Relevanz huet. Hire rietsnationalen Hannergrond ze beliichten, wier och kee Meenungsjournalismus gewiescht, mä anstänneg Recherche. Dofir muss een dann heiansdo mol de Mantel vun der Neutralitéit ofleeën. Neutralitéit ass nämlech net ëmmer objektiv.

Déi Gréng an de Fräihandel

E grénge Pinktchen am Bloen.

Eppes muss een der LSAP jo loossen: Si hunn der Bedeitung vum Fräihandelsofkommes mat Kanada CETA mat hirem ausseruerdentleche Kongress zum Thema zumindest ongeféier Rechnung gedroen. Nodeems d’Thema innerhalb vun der Partei fir grouss Kontroverse gesuergt huet, hu si zumindest déi Delegéiert um Kongress doriwwer ofstëmme gelooss. Och wann Delegéierter net esou „onberechenbar“ sinn ewéi d’Memberschaft an d’Resultat dohier méi wéi langweileg war.

Déi Gréng hunn dee „Courage“ net gehat. Bei hinnen huet sech eng Sondersëtzung vum grénge Parteirot domat beschäftegt, op déi d’Memberen invitéiert goufen. De Virdeel fir déi Gréng par rapport zu engem Kongress: do drénge méiglech hëtzeg Diskussiounen net ze vill no baussen (wéi dat bei der LSAP geschitt ass). Mir wëssen also net, ob, z.B. wéi bei der LSAP, Récktrëttsmenacen oder aneren Drockmëttel agesat goufen oder ob d’Existenz vun der parteiinterner Oppositioun einfach niéiert gi wier.

Deen anere Virdeel: D’Membere ginn net ze vill involvéiert. Op engem extraordinäre Kongress hätt d’Memberschaft – oder zumindest déi präsent Memberen – dat lescht Wuert gehat. Et hätt also kënnen dozou kommen, datt déi Gréng sech hätte misste kloer an däitlech géint de CETA ausschwätzen.

Dozou koum et am ausseruerdentleche Parteirot mat e bësse Participatiounstheater natierlech net. De Parteirot huet sech léiwer dozou decidéiert, datt déi Gréng sech elo offiziell zum CETA bekennen – nodeems net emol eng Woch méi fréi genee déi nämmlecht Vertrieder vun deene Gréngen op enger Manifestatioun géint de CETA matgaange sinn. Déi-Gréng-Fändelen a -Jacketten inclus.

An engem Pressecommuniqué hält de grénge Parteirot fest:

„Die seit 2013 – auch gegen die Juncker-Kommission – durchgesetzten Änderungen zeigen ohne Zweifel in die richtige Richtungund tragen zudem eine luxemburgische wie auch eine grüne Handschrift. […] Nichtsdestotrotz bleiben déi gréng weiterhin kritisch und setzen sich für  weitere Verbesserungen ein.“

Si schéngen net ganz verstanen ze hunn, datt d’Manifestatioun ënnert dem Motto „TTIP a CETA stoppen, grad elo!“ gelaf ass, net „TTIP a CETA ganz e bësse verbesseren, vläicht muer.“ Oder awer d’Parteivertrieder hunn et méi als en Dëppefest empfonnt, wou ee sech mol weise misst fir d’Wielerbasis net ze verléieren. Egal wéi e Schlag an d’Gesiicht fir all déi dausende Leit, déi mat éierlechen Intentioune manifestéiere ware fir hir Oppositioun zu engem Traité ze weisen, deen eng potenziell Menace fir d’Demokratie duerstellt.

Weider heescht et am Communiqué, datt d’Schiidsgeriichter weider géinge „kritesch“ gesi ginn an déi misste vun den nationale Parlamenter ofgestëmmt ginn. Weider sollten d’Schiidsriichteren engem „Verhalenskodex“ ënnerleien. D’Schiidsgeriichter sinn am CETA virgesinn, fir datt kanadesch Entreprisë sollen europäesch Staate verkloe kënne wa se mengen, datt de Staat duerch Reguléierungen hir Profitter gehemmt hätten. Un där Tatsaach schénge sech déi Gréng net ze stéieren, soulaang et dozou e Verhalenskodex gëtt, a verléieren entspriechend kee Wuert iwwert den Investitiounsschutz.

Dat hunn dann och déi Gréng an d’LSAP gemeinsam: Béid formuléiere „Konditiounen“, déi esou vague sinn, datt se näischt um Charakter vum Fräihandelsofkommes änneren. A béid formuléieren dozou Stellungnahmen, déi sou wäit vun der Realitéit fort sinn, wéi et nëmme geet. D’LSAP andeems se mécht, ewéi wann déi juristesch total wäertlos „Zousazprotokoller“ iergend eng Wichtegkeet hätten – an déi Gréng andeems se maache wéi wann nach grouss verhandelt géing ginn. Dobäi gëtt net méi vill verhandelt – laut dem däitsche Wirtschaftsministère soll sech dat Europäescht Parlament nach Ufank 2017 domat befaassen.

Sinn déi Gréng da wierklech esou naiv, datt se dat net erkennen? Nee. Déi Gréng als Regierungspartei kënne guer net sou naiv sinn. Si wësse genee, wourëms et geet. Mä si hale sech krampfhaft un der Regierung fest – an dozou gehéiert eben och d’Festhalen un der liberaler Ideologie vum fräie Marché. An et muss ee jo pragmatesch sinn. Et ass dann och net esou schlëmm, wann Entreprisen demokratesch Decisiounen einfach ewechkloe kënnen. Do ass et dann awer méi wichteg, datt déi Gréng un der Regierung bleiwe kënnen a bësse mam Tram a mat Elektroautoe spille kënnen.

D’LSAP, CETA an den Artikel 12

A wat geschitt elo mat de „Lénkssozialisten“?

Fir de 4. Oktober hat d’LSAP en ausseruerdentleche Kongress fir zu deem ëmstriddene Fräihandelsofkommes vun der EU mat Kanada, CETA, Stellung ze bezéien. Schon eng Zäit laang huet et rumouert an der Partei a wéinst der liberaler Linn vun der LSAP huet sech iergendwann eng Grupp Leit zesummefonnt, déi d’Lénkssozialisten, eng Aart ënnerparteilech Lénksoppositioun, gegrënnt hunn.

Si si besonnesch oppen ëmgaange mat hirer Oppositioun zu CETA an hu sech, zesumme mat de Jonksozialisten, vehement géint de Fräihandelsaccord gestallt. Nodeems „eise Jang“, wéi net esou kritesch LSAP-Memberen de Jean Asselborn gären nennen, zesumme mam Etienne „Ee vun eis“ Schneider e Luef op fräit Kapital gesongen huet an de Claude Haagen d’Existenz vun de Lénkssozialiste bestridden huet, koum et dunn zum Vote.

Et dierft, schonn elleng wann ee bedenkt, datt déi Delegéiert bei all deem applaudéiert hunn, kee wonneren, datt de Kongress fir de CETA gestëmmt huet. Mat e puer „Konditiounen“, wéi d’CETA-Enthusiasten aus der LSAP net midd ginn, ze betounen. Déi Konditioune bezéie sech an éischter Linn op déi sougenannten Zousazprotokoller, déi gewësse sozial Garantië solle ginn.

Greenpeace ass do relativ kloer: D’Zousazprotokoller hu juristesch de Wäert vun enger Vakanzebroschüre a ginn domat glat a guer keng Garantien. Awer och d’Ofschafe vun de Schiedsgeriichter ass keen Thema fir d’LSAP: Déi eenzeg Konditiounen, déi nach genannt ginn an hirer Resolutioun, sinn déi, datt national Parlamenter ofstëmmen duerfen iwwer verschidden Aspekter.

D’Lénkssozialisten an d’Jonksozialiste bleiwen awer standhaft a ruffe weiderhin dozou op, sech géint CETA z’engagéieren a souwuel CETA wéi TTIP ze verhënneren. Dat ass awer net bei jiddwer LSAP-Member esou gäre gesinn. Ganz am Géigendeel. Vertrieder vum LSAP-Parteiapparat maache sech schonn un, Vertrieder vu Lénks- a Jonksozialiste méi oder manner eendeiteg drop opmierksam ze maachen, datt si an der Partei net méi erwënscht kéinte sinn.

Tatsächlech sinn d’LSAP-Statuten net esou frou mat parteiinterner Kritik, déi no baussen trëtt. A sou kréie si och direkt den Artikel 12 vun deene Statuten un de Kapp geheit:

„Die Beschlüsse der Parteiorgane werden nach demokratischen Gepflogenheiten mehrheitlich gefasst. Sie verpflichten alle Parteimitglieder. Das Recht auf parteiinterne Kritik ist eine Selbstverständlichkeit, doch dürfen öffentliche Stellungnahmen nicht gegen die geltenden Beschlüsse oder die Parteiorgane gerichtet werden.“

Awer och de Verweis op Artikel 70 ass beléift beim Kritiker-Bashing:

„Ein  Disziplinarverfahren  kann  eingeleitet  und durchgeführt  werden  gegen  Mitglieder  welche sich:

  • einer ehrlosen Handlung schuldig gemacht haben;
  • gegen die  Grundsätze, das Programm  und das Organisationsstatut der Partei verstoßen haben;
  • den Richtlinien und Beschlüssen der Parteiorgane zuwider handeln;
  • durch ihr Verhalten die Interessen der Partei schädigen.“

Et brauch een net wäit sichen ze goen, fir ze realiséieren, datt dat eng Menace ass, datt d’CETA-Kritiker aus der Partei ausgeschloss kéinte ginn, wa se hir Kritik net fir sech halen.

An no de Statute vun der LSAP ze uerteelen, hunn déijéineg, déi de Lénks- a Jonksozialisten dreeën, och nach Recht. Wann d’Parteispëtzt dat wëll, da ka si en entspriechend Verfahren effektiv areechen.

D’Fro ass just, ob si zur Erkenntnis kënnt, datt esou e Purge eppes brénge géing bei der endgülteger Etabléierung vun der liberaler Linn vun der Schneider-LSAP – oder vläicht awer d’Iwwerzeegung vertrëtt, datt e puer Alibi-Kritiker innerhalb vun der Partei awer nach als Figeblat fungéiere kéinte fir de Rescht vun hirem Image als dat „soziaalt Gewësse“ vun der DP-dominéierter Regierung oprechterhalen ze kënnen.